ما به دفتر امام رفتيم و طبق معمول، از هر دري سخن به ميان آمد و گفته شد: زمان آن فرا رسيده است که مقبره پهلوي خراب شود. اين ايام مصادف بود با ورود مجدد شاه به مصر، سادات با پناه دادن شاه، مي خواست او را در بازگشت به ايران کمک کند
; ولي ما مي خواستيم به او نشان دهيم که ديگر در ايران هيچ گونه ريشه و پايه و خانه اي ندارد.ما آن روز به سپاه رفتيم و فرزند رشيد اسلام، آقاي عباس دوزدوزاني، سرپرست سپاه، امکانات لازم را در اختيار ما گذاشت. ما در حدود دويست نفر، با هم جمع شديم و با بيل و کلنگ، به طرف حضرت عبدالعظيم به راه افتاديم.من در صحن مطهر حضرت عبدالعظيم براي مردم سخنراني پرشوري کردم و گفتم: دوره قرار گرفتن بناهاي زشت و زيبا در کنار هم، پس از انقلاب اسلامي به پايان رسيده و مردم مسلمان ايران نمي توانند در کنار مزار شهيدان به خون خفته و چهره هاي درخشان اسلام، مقبره جنايتکاراني مانند رضا خان و ناصر الدين خان و... را تحمل نمايند.بايد به هر وسيله که شده، مقبره هاي سردمدارن کفر و الحاد تخريب شود. با صدور فرمان حرکت بسوي مقبره پهلوي، مردم بسيج شدند. آنها در همان دقايق اول خيلي تلاش کردند، ولي در عمل مشاهده شد که مقبره به قدري محکم ساخته شده که بيل و کلنگ بر آن کارگر نيست. البته مواد منفجره و ساير لوازم را هم تهيه کرده وبوديم. از طرف ساختمان راديو و تلويزيون هم آمده بودند تا فيلمبرداري کنند. يکي سنگ ها را مي شکست، ديگري پله ها را مي کند و سومي به در و پنجره حمله مي کرد. سر انجام کار به گريدر و بلدوزر هم کشيد. ساعت، حدود 30:4 بعد از ظهر بود که از طرف بني صدر پيام آوردند، مبني بر اينکه از تخريب مقبره دست برداريد. من اعتنا نکردم، ولي کم کم کار جدي شد و جناب مير سليم، سرپرست وزارت کشور نامه اي رسمي مرقوم و اعلام نمود که دستور از طرف شوراي انقلاب و شخص آقاي بني صدر است و شما بايد به هر نحو که شده دست از تخريب برداريد وگرنه مجبوريم طبق مقررات با شما عمل کنيم، يعني شما را توقيف کنيم. من ديگر ديدم جاي تامل نيست لذا گفتم که: به آقاي بني صدر بگوييد، هرچه مي خواهد طبق مقررات انجام دهد و ما هم اينجا هستيم و تا مقبره را با خاک يکسان نکنيم از اينجا خارج نخواهيم شد.ما از فرداي آن روز با توجه به اتفاقاتي که افتاده بود و مقالات درج شده در روزنامه ها، باز به کار خود مشغول شديم مردمي که به زيارت حضرت عبدالعظيم مي آمدند، با شعارهاي خود ما را تاييد مي کردند. تعداد بي شماري از مردم تهران براي کمک آمده بودند وفرياد مي زدند: مقبره هرچه زودتر بايد تخريب شود. شايد شما ندانيد که اين مقبره را تا چه حد محکم ساخته بودند. ما آن را مثقال مثقال مي کنديم و بلدوزر و گريدر و وسايل عادي، بدان کارگر نبود. سرانجام، ما مجبور شديم که با ديناميت، مقبره را به تدريج خراب کنيم. هر روز مهندسين و کارشناسان تخريب از کارخانه سيمان ري مي آمدند و چه بگويم، متجاوز از بيست روز طول کشيد تا آن دکور شيطاني فرو ريخت و به طور کامل تخريب شد. بعد از تخريب صداي شادي از مردم بلند شد و شور و شعف به قدري بود که غير قابل وصف است.ما در جواب آقاي بني صدر در روزنامه ها نوشتيم که اين خودکامگي نيست، بلکه تبعيت از آراي ملت است.بعدا هم امام امت در بيانات خود، تخريب مقبره را تاييد کرد و فرمود: کار آقاي خلخالي درست است.ما نه تنها مقبره رضا خان را با خاک يکسان نکرديم، بلکه قبر عليرضا پهلوي و فضل الله خان زاهدي و منصور و ديگر سردمداران فساد را نيز نابود کرديم. همچنين دستور داديم که سنگ قبر ناصرادلين شاه را بکنند،اماهر چه مقبره رضا خان را بيشتر مي کنديم، حتي اثري از استخوانهاي او هم بدست نيامد. بعدا معلوم شد که شاه هنگام فرار، استخوان هاي پدرش را برداشته و با خود به قاهره برده است و حالا در يک جاي امن نگهداري مي شود.

منبع سايبر : ابتكار  ایا تاریخ دارد تکرار میشود؟؟؟؟؟